Στον οικισμό του Ελληνικού, του Δ. Άργους-Μυκηνών, τοποθετείται η διώροφη μονοκατοικία. Στόχος της μελέτης είναι να κινηθεί εντός ενός σαφούς πλαισίου σχεδιασμού που συνδυάζει την απλότητα, την λειτουργικότητα και τον σεβασμό στο τοπίο. Για τον λόγο αυτό η κατανόηση και η προσαρμογή στα τοπικά πρότυπα αποτελεί βασική προϋπόθεση για να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο κτίριο με ισχυρή όμως τοπική ταυτότητα, σύμφωνα πάντα με τις επιτρεπόμενες χρήσεις, τις ισχύουσες για την περιοχή γενικές και ειδικές πολεοδομικές και κτιριοδομικές διατάξεις.

Οι βασικές αρχές σχεδιασμού του κτιρίου είναι η απόλυτη προσαρμογή στο φυσικό ανάγλυφο, η ανθρώπινη κλίμακα, η χρήση τοπικών υλικών, ο σεβασμός στο τοπίο, η απλότητα και η λειτουργικότητα.

Η χωροθέτηση έγινε παράλληλα με τις ισοϋψείς του φυσικού ανάγλυφου με κύριο στόχο τον περιορισμό των εκσκαφών και επιχώσεων, την δημιουργία υπαίθριων χώρων και προσανατολισμό τέτοιο ώστε να υπάρχει μέγιστη αξιοποίηση των τοπικών κλιματικών συνθηκών (κλιματικών δεδομένων, προσανατολισμού, ηλιασμού).

Για την μορφολογική προσαρμογή επιλέγεται η σύνθεση δυο απλών όγκων σε ορθογωνικό γεωμετρικό σχήμα κάτοψης, με ύψος προσαρμοσμένο στις κανονιστικές διατάξεις, περιορισμένα ανοίγματα προς τον δυσμενή προσανατολισμό και χρήση περγκολών για την εξασφάλιση σκίασης στους υπαίθριους χώρους. Οι επιφάνειες των όψεων του κτιρίου επικαλύπτονται εν μέρη με λιθοδομή από πέτρα σε τόνο ηφαιστειακής λάβας, ενώ στις υπόλοιπες εφαρμόζεται επίχρισμα με χρωματισμό σε γήινες αποχρώσεις υπόλευκου ή γκρι της πέτρας.   

Στον περιβάλλοντα χώρο του οικοπέδου, περιμετρικά του κτιρίου, εξασφαλίζεται με κατάλληλες παρεμβάσεις και έργα φύτευσης, ο απαιτούμενος χώρος πρασίνου ο οποίος, σε συνδυασμό με την εγκατάσταση κολυμβητικής δεξαμενής, θα προσφέρει τους απαραίτητους τόνους δροσιάς και αίσθησης φρεσκάδας στο ευρύτερο περιβάλλον.